100 jaar Dekkerswald | De vitale erfenis van een sanatorium - page 27

uim dertig jaar werkt Mies
Berendsen als fysiotherapeute op
Dekkerswald. Sinds 1984 woont ze
er ook, samen met Rinus van Wely,
die twintig jaar bij de technische dienst zat.
‘Vroeger had je meer een dorpsgevoel.’
Mies: ‘Ik werkte voor een particuliere fysiotherapie-
praktijk in Oosterbeek en werd gedetacheerd in een
verpleeghuis. Dat vond ik het leukst, merkte ik. Je
bouwt een band op met de mensen, in plaats van
even een klacht te behandelen. En ik heb ook iets met
ouderen. Dus toen er een vacature kwam in verpleeg-
huis Irene, heb ik gesolliciteerd.
Je had Irene 1 tot en met 7, ik heb op alle afdelingen
gewerkt. Ook draaiden we weekenddiensten in de long-
kliniek. Wat we daar veel deden, was het zogeheten
kloppen van COPD- of longoperatie-patiënten, om het
longslijm los te maken. Dat wordt niet meer gedaan,
mensen moeten nu oefenen met diep in- en uitademen,
om zo het slijm los te houden.
Patiënten worden sowieso meer geactiveerd. Vroeger
in het sanatorium was het: hou je maar rustig. Nu
proberen we de mensen in beweging te krijgen. In het
verpleeghuis zijn ze soms gekluisterd aan hun rolstoel,
maar we kijken altijd wat iemand nog kan en graag wil.
Zo hebben we een mevrouw die dolgraag naar de bingo
in Groesbeek gaat, zo getraind dat ze het stukje naar
de bus en van de bus naar de zaal, zelf kan lopen.
Een klein ding, maar heel belangrijk voor haar welzijn.
En voor een tuinliefhebber die een beroerte had
gekregen, hebben we bij de afdeling een tuintje
gemaakt en zijn we met veel oefenen zover gekomen
dat hij de plantjes kon verzorgen.’
Stoomketels
‘Er liggen twee tennisbanen achter de Kentering. Daar
heb ik mijn man Rinus leren kennen, bij het tennissen.
In 1984 ben ik bij hem ingetrokken, hij woonde hier al
op het terrein.’
Rinus: ‘Ik zat bij de technische dienst en was ver-
antwoordelijk voor het warm- en koudwatergebeuren.
Toen ik in 1978 in dienst trad, moest ik op het terrein
komen wonen. Met die stoomketels moest er iemand
zijn voor calamiteiten - de zaak begon wel eens te
rammelen of te schudden. Waar nu Eikenhorst staat,
zat ooit de stookkelder. Je had een centraal ketelhuis,
dat verzorgde alles. Dat ging eerst met kolen, later kon
ik op olie of gas stoken, er lagen hier twee tanks van
dertigduizend liter. Het water ging met leidingen onder
de grond naar de gebouwen toe. ’s Winters als het
gesneeuwd had, kon je precies zien waar alle leidingen
liepen.’
Mies: ‘Vroeger kende je bijna iedereen hier, je had
meer een dorpsgevoel. Dat is wel minder. Ik zit bij het
kerkkoortje, met allemaal mensen die hier gewerkt
hebben. Binnenkort stoppen we ermee, het groepje
wordt steeds kleiner en ouder. Daar hoor je de verhalen
van vroeger. Bijvoorbeeld over hoe een vroegere
medisch-directeur was. Zijn tuinman mocht niet
binnenkomen, hij kreeg de koffie op de stoep.
Die mensen waren heel precies. Of verhalen over
oud-directeur Peeters, die bekend stond om zijn liefde
voor de jacht. Moest het personeel mee als drijver.
Die mensen stonden nog op een voetstuk, met allerlei
voorrechten.’
Dienstwoning
Rinus: ‘Het is hier prachtig. Maar het is 900 m2 gazon
en tuin, dat is een bult werk. Ik heb een tractortje,
een zitmaaier, een bosmaaier en een bladblazer, heb ik
allemaal aangeschaft. Vroeger mocht je alles gebruiken
van Dekkerswald, nu is alle tuinonderhoud uitbesteed.’
Mies: ‘Dit waren echte dienstwoningen, als je hier niet
meer werkte, moest je verhuizen. Ongeveer vijftien
jaar geleden is dat veranderd en mocht je toch blijven
zitten. Sommige mensen vinden het misschien te
achteraf, maar ik kom van het platteland, ik vind het
heerlijk om buiten te wonen.
Met mijn werk als fysiotherapeut wil ik doorgaan tot
mijn zestigste, maar we blijven hier zitten zolang we
kunnen. Als mensen zeggen: goh, wat wonen jullie
mooi, zegt Rinus altijd: ‘Had je ook maar een vak
moeten leren.’
’Patiënten worden meer geactiveerd.
Vroeger in het sanatorium was het:
hou je maar rustig.’
R
Persoonlijk
Park Dekkerswald 100 jaar
27
1...,17,18,19,20,21,22,23,24,25,26 28,29,30,31,32,33,34,35,36,37,...88
Powered by FlippingBook